Źródła i metoda

Granice, wybrzeża i stolice: Natural Earth (domena publiczna) · Języki urzędowe: Unicode CLDR · Plansze: rzeźba terenu Copernicus GLO-90, pokrycie terenu ESA WorldCover 2021 (CC BY 4.0), zdjęcie satelitarne Sentinel-2 cloudless 2016 (CC BY 4.0), nazewnictwo GeoNames (CC BY 4.0) i Wikidata (CC0). Żadne dane nie pochodzą z licencji ODbL.

Skąd pochodzą nazwy

Trzy otwarte źródła, łączone według identyfikatora, nigdy według zgodności ciągu znaków: Natural Earth (domena publiczna), GeoNames (CC BY 4.0) i Wikidata (CC0).

Dwa źródła mówiące to samo dają nazwę nadającą się do publikacji. Jedno nie wystarcza. Gdy się przeczą sobie nawzajem lub żadne z nich nie ma danych, pozostaje nazwa oryginalna — co jest właściwą odpowiedzią dla większości miejsc na świecie: nie mają one egzonimu, a wymyślenie go byłoby błędem.

Czego nie używamy

Żadnych danych na licencji wymagającej udostępniania na tych samych warunkach — żadnego OpenStreetMap. Wszystko, co tu wykorzystano, znajduje się w domenie publicznej lub wymaga jedynie podania źródła, a ta informacja jest wydrukowana na każdej planszy.

Rzeźba terenu

Model wysokościowy Copernicus GLO-90 (90 m), pokrycie terenu ESA WorldCover 2021 (10 m). Barwy hipsometryczne, cieniowanie i lasy wynikają z nich bezpośrednio — nic nie jest malowane ręcznie.

Ani jednego piksela

Rzeźba terenu nie jest obrazem rozciągniętym na arkuszu: stopnie wysokości i cieniowanie powstają jako zamknięte wielokąty, wygładzone krzywymi. Powiększaj, ile chcesz — nie znajdziesz schodkowatych krawędzi, poza widokami satelitarnymi, które z natury są obrazami.

Style rysunku

Trzy rodziny stylów, i wcale nie są do siebie podobne: plansza sztabowa (chromolitografia, sztych, cieniowanie, poziomice), widok satelitarny obliczony na podstawie pokrycia terenu w rozdzielczości dziesięciu metrów oraz mapa rysowana, na której lasy stają się drzewami, szczyty — nawiasami, a miasta — domkami.