Bronnen en methode

Grenzen, kustlijnen en hoofdsteden: Natural Earth (publiek domein) · Officiële talen: Unicode CLDR · Kaarten: reliëf Copernicus GLO-90, bodembedekking ESA WorldCover 2021 (CC BY 4.0), luchtfoto Sentinel-2 cloudless 2016 (CC BY 4.0), toponymie GeoNames (CC BY 4.0) en Wikidata (CC0). Geen enkele data onder ODbL.

Waar de namen vandaan komen

Drie open bronnen, gekoppeld via een identificatiecode en nooit via een tekenreeks: Natural Earth (publiek domein), GeoNames (CC BY 4.0) en Wikidata (CC0).

Twee bronnen die hetzelfde zeggen, leveren een publiceerbare naam op. Eén alleen volstaat niet. Wanneer ze elkaar tegenspreken, of geen van beide iets zegt, blijft de oorspronkelijke naam behouden — wat voor de meeste plaatsen ter wereld het juiste antwoord is: ze hebben geen exoniem, en er een verzinnen zou een fout zijn.

Wat niet gebruikt wordt

Geen enkele data onder een share-alike-licentie — geen OpenStreetMap. Alles wat hier gebruikt wordt, is publiek domein of onderworpen aan een eenvoudige bronvermeldingsplicht, en die vermelding staat afgedrukt op elke kaart.

Het reliëf

Hoogtemodel Copernicus GLO-90 (90 m), bodembedekking ESA WorldCover 2021 (10 m). De hoogtekleuren, de schaduwwerking en de bossen komen daar rechtstreeks uit voort — niets is met de hand geschilderd.

Geen pixel

Het reliëf is geen beeld dat over het blad is uitgerekt: de hoogtelagen en de schaduwwerking komen tevoorschijn als gesloten veelhoeken, afgevlakt tot curven. Zoom zo ver in als u wilt, er is geen trapje te vinden — behalve op de satellietbeelden, die van nature beelden zijn.

De tekeningen

Drie families, en ze lijken niet op elkaar: de generale-stafkaart (chromolithografie, graveerwerk, schaduwwerking, hoogtelijnen), het satellietbeeld, berekend op basis van de bodembedekking op tien meter, en de getekende kaart, waar bossen bomen worden, toppen haakjes en steden huizen.