منابع و روش

مرزها، خطوط ساحلی و پایتخت‌ها: Natural Earth (مالکیت عمومی) · زبان‌های رسمی: Unicode CLDR · نقشه‌ها: ناهمواری Copernicus GLO-90، پوشش زمین ESA WorldCover 2021 (CC BY 4.0)، تصویر Sentinel-2 cloudless 2016 (CC BY 4.0)، نام‌های جغرافیایی GeoNames (CC BY 4.0) و Wikidata (CC0). هیچ داده‌ای تحت مجوز ODbL نیست.

نام‌ها از کجا می‌آیند

سه منبع باز، متصل‌شده از طریق شناسه و هرگز از طریق رشته متنی: Natural Earth (مالکیت عمومی)، GeoNames (CC BY 4.0) و Wikidata (CC0).

دو منبع که یک چیز را می‌گویند، نامی قابل انتشار می‌سازند. یک منبع کافی نیست. وقتی با هم تناقض دارند، یا هیچ‌کدام چیزی نمی‌گویند، نام اصلی باقی می‌ماند — که پاسخ درستی برای بیشتر مکان‌های جهان است: آن‌ها نام بیگانه ندارند، و ساختن یکی برای آن‌ها خطا خواهد بود.

آنچه استفاده نمی‌شود

هیچ داده‌ای با مجوز اشتراک‌گذاری مشابه استفاده نمی‌شود — بدون OpenStreetMap. هر آنچه اینجا استفاده می‌شود یا مالکیت عمومی است یا فقط نیازمند ذکر منبع، و این ذکر منبع روی هر نقشه چاپ شده است.

ناهمواری

مدل ارتفاعی Copernicus GLO-90 (۹۰ متر)، پوشش زمین ESA WorldCover 2021 (۱۰ متر). رنگ‌های ارتفاع‌نما، سایه‌ها و جنگل‌ها مستقیماً از این‌ها به دست می‌آیند — چیزی با دست رنگ‌آمیزی نشده است.

نه یک پیکسل

ناهمواری تصویری کشیده‌شده روی صفحه نیست: طبقات ارتفاعی و سایه‌ها به‌صورت چندضلعی‌های بسته و نرم‌شده با منحنی بیرون می‌آیند. هرقدر بخواهید بزرگ‌نمایی کنید، پله‌ای پیدا نخواهید کرد — به‌جز در نمای ماهواره‌ای، که ذاتاً تصویر است.

طرح‌ها

سه خانواده، و شبیه هم نیستند: نقشه ستادی (کرومولیتوگرافی، گراوور، سایه‌زنی، خطوط تراز)، نمای ماهواره‌ای محاسبه‌شده از پوشش زمین با وضوح ده متر، و نقشه طراحی‌شده که در آن جنگل‌ها به درخت، قله‌ها به علامت و شهرها به خانه تبدیل می‌شوند.